กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 533 เคราะห์จักรพรรดิ
-----------------------------------------
เซียนสิงโตนรกประคองร่างให้มั่นคง สายตาตื่นตะลึงจ้องมองรอยแยกและเกล็ดน้ำแข็งที่ลุกลามไปทั่วแขน น้ำเสียงของมันสั่นเครือเป็นครั้งแรก
“กบในกะลาตาแตก ก็คือเจ้านั่นแหละ”
แววตากู้เสวียนปิงดุจคมกระบี่น้ำแข็ง พุ่งทะยานตามไปติดๆ สะบัดกระบี่จักรพรรดิ ปราณกระบี่น้ำแข็งแท้แต่กำเนิดนับล้านสายแปรเปลี่ยนเป็นพายุหิมะอันบ้าคลั่ง โถมเข้ากลืนกินเซียนสิงโตนรกจนมิด
“แม้โลกนี้จะอยู่ในยุคเสื่อม ทว่าพลังจิตของสรรพชีวิตและโชคชะตาแห่งยุคสมัยล้วนหลอมรวมอยู่ที่ตัวข้า หัวใจข้าคือหัวใจสวรรค์ เจตจำนงข้าคือเจตจำนงสวรรค์ แล้วเซียนอย่างเจ้าเล่า จะนับเป็นอันใด?”
“โฮก! เปิ่นเซียนไม่เชื่อ!”
เซียนสิงโตนรกคลุ้มคลั่งถึงขีดสุด เผยร่างแท้จริงออกมา เป็นสิงโตนรกอัคคีทมิฬขนาดมหึมาดุจดวงดารา อ้าปากกว้างราวกับจะกลืนกินทั้งจักรวาล พ่นคลื่นเพลิงผลาญเซียนนรกมืดซึ่งเป็นเปลวเพลิงแห่งความพินาศที่กลั่นจากตบะทั้งชีวิตของมันออกมา!