กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 530 วันเวลาผ่านไปเนิ่นนาน
-----------------------------------------
“ผู้อาวุโส ข้าเคยพบท่านมาก่อนหรือไม่”
หลินซู่ซู่ยังคงไม่เข้าใจ กระดิ่งลมที่เอวของนางส่งเสียงกังวานตามแรงลมไม่ขาดสาย ดังก้องไปทั่วฟ้าดิน
เซี่ยหนานเจ๋อมองแววตาที่เต็มไปด้วยความแปลกหน้าและสัญชาตญาณหวาดระแวงของหญิงสาว หัวใจของเขากระตุกวูบ ความโหยหาและความเจ็บปวดที่สั่งสมมานับหมื่นปีแทบจะท่วมท้นจนเขากลืนกิน
เขาหายใจเข้าลึก พยายามสะกดอารมณ์ที่พลุ่งพล่านอย่างสุดกำลัง แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่ชิงโหรวที่สุดเท่าที่จะทำได้ทีละคำ
“เรื่องนั้นไม่สำคัญ สิ่งสำคัญคือในยามนี้เจ้าจดจำข้าได้ก็เพียงพอแล้ว”
หลินซู่ซู่ส่งเสียงรับในลำคอเบาๆ นิ่งเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะลองหยั่งเชิงอย่างระมัดระวังอีกครั้ง