442 - บทที่ 438 อารมณ์แห่งความสิ้นหวัง

บทที่ 438 อารมณ์แห่งความสิ้นหวัง

-----------------------------------------

ยามนี้ หลังจากการปะทะผ่านไปหนึ่งกระบวนท่า หลงจั้งยังคงไร้รอยขีดข่วน เขาอาศัยจังหวะที่ก้าวเท้าเหยียบดวงดาวจนแตกละเอียด พุ่งทะยานขึ้นด้วยกระแสพลังอันไร้ผู้ต้านทาน ท้าทายสวรรค์รุกไล่เข้าจู่โจมกุ้ยเหลียวหยวนก่อน

สีหน้าของกุ้ยเหลียวหยวนเคร่งขรึมลง เขาเข้าใจดีว่าหากไม่ยอมใช้ไพ่ตายที่มีอยู่ ย่อมไม่มีทางจัดการหลงจั้งเพื่อล้างแค้นได้

เขาแค่นเสียงเย็นชา เปลวเพลิงอัคคีสีหม่นลุกโชนขึ้นรอบกาย กลิ่นอายพลังพุ่งทะยานขึ้นอย่างบ้าคลั่ง ขนนกกระเรียนนับหมื่นที่ลอยอยู่กลางอากาศพลันแปรเปลี่ยนเป็นสายธารแสง

“รนหาที่ตาย”

สิ้นคำกล่าว กุ้ยเหลียวหยวนก็ปรากฏทวนยาวที่ทำจากขนนกกระเรียนในมือ เขาชักนำสายธารแสงจากขนนกเหล่านั้นพุ่งเข้าปะทะอย่างดุดัน