443 - บทที่ 439 ตะวันลับขอบฟ้า

บทที่ 439 ตะวันลับขอบฟ้า……

-----------------------------------------

ไม่รู้ว่าเวลาล่วงเลยไปนานเท่าใด กรงเล็บมังกรอันมหาศาลของหลงจั้งก็คว้าเอาร่างแท้จริงที่รวยรินใกล้สิ้นใจของกุ้ยเหลียวหยวนขึ้นมา ก่อนจะอ้าปากกว้างราวกับหุบเหวโลหิตแล้วขย้ำลงไป กัดกินร่างนั้นทีละคำจนกลายเป็นอาหารในปากของมัน

ระดับสูงสุดแห่งการฝ่าเคราะห์ ผู้เป็นตัวตนระดับเจ้าเหนือหัวในยุคเก่า กลับต้องตกต่ำกลายเป็นอาหารของหลงจั้ง ภาพเหตุการณ์ที่น่าตื่นตะลึงนี้สร้างความหวาดหวั่นพรั่นพรึงให้แก่ผู้คนนับไม่ถ้วน

เหล่าผู้บำเพ็ญระดับสูงสุดแห่งการฝ่าเคราะห์ที่เพิ่งปรากฏตัวขึ้นเมื่อทราบข่าวต่างนิ่งเงียบและเกิดความกังขาในตนเอง

เดิมทีพวกเขาคิดว่าทุกสิ่งล้วนอยู่ในกำมือ ต่อให้คนรุ่นหลังจะแย่งชิงตำแหน่งมหาจักรพรรดิพลาดไป พวกเขาก็ยังสามารถตัดสินได้ว่าใครคือมหาจักรพรรดิที่แท้จริง ทว่าในยามนี้ดูเหมือนว่าความคิดเหล่านั้นจะเป็นเพียงความเพ้อฝันเท่านั้น