441 - บทที่ 437 ศึกตัดสินแห่งยุคสมัยเก่าและใหม่

บทที่ 437 ศึกตัดสินแห่งยุคสมัยเก่าและใหม่

-----------------------------------------

ส่วนเหวินเหรินเยว่นั้น ความในใจของนางก็ไม่ต่างจากกู้มิ่งนัก ทว่าบางสิ่งบางอย่างนางก็ไม่อาจขัดขวาง ราวกับเป็นสิ่งที่โชคชะตากำหนดไว้แล้ว

ตู๋กูซินปลุกตู๋กูโส่วเยว่ขึ้นมา หยอกล้อทารกน้อยที่ส่งเสียงอ้อแอ้น่าเอ็นดูด้วยความทะนุถนอม เผยรอยยิ้มแห่งความสุขสมหวังออกมา

เขาเฝ้าดูแลสองแม่ลูกอยู่เช่นนั้นเนิ่นนานเหลือเกิน ในยามนี้ตู๋กูซินรู้สึกอุ่นใจ เปี่ยมสุข และพึงพอใจจนไร้ซึ่งความเสียดายใดๆ

อันที่จริงกู้มิ่งทำสำเร็จแล้ว นับแต่มีตู๋กูโส่วเยว่ ความยึดติดในใจของตู๋กูซินก็มลายหายไปไม่น้อย เขาปรารถนาอย่างยิ่งที่จะพาสามคนพ่อแม่ลูกไปใช้ชีวิตสันโดษห่างไกลจากโลกภายนอก ไม่สนใจเรื่องราวทางโลกอีก

ทว่าในยามนี้... เขากลับทำไม่ได้ เขาไม่อาจใช้เนตรเวทเฝ้ามองสหายรักต้องดับสูญไปในสงครามจักรพรรดิครั้งนี้ได้