337 - บทที่ 338 จิตเดิมแท้ไม่แปรเปลี่ยนเย่หยุนเฉิน

บทที่ 338 จิตเดิมแท้ไม่แปรเปลี่ยนเย่หยุนเฉิน

-----------------------------------------

สุราผ่านไปสามจอก ยามโพล้เพล้ก็มาเยือน

ตำหนักที่พักยังคงสว่างไสวด้วยแสงตะเกียง เสียงหัวเราะอย่างเปิดเผยดังแว่วมาเป็นระยะ

มีเพียงยามอยู่ต่อหน้าคนกันเองเท่านั้น กู้มิ่งจึงจะใช้ชีวิตได้อย่างมีความสุข สบายใจ ไร้กังวล และเป็นอิสระ

เต้าไท่เสวียนถูกเย่หยุนเฉินหลอกล่อจนดื่มหนักเกินไป จึงลุกขึ้นร่ายรำอยู่ข้างๆ เพื่อสร้างความบันเทิงให้แก่คนทั้งสาม

เมื่อเห็นอสูรร้ายผู้ติดอันดับหนึ่งในห้าของกระดานมังกรสวรรค์ ผู้ที่มีท่วงท่าดั่งมหาจักรพรรดิและมีโอกาสมากที่สุดที่จะพิชิตมหายุคในอนาคต กำลังร่ายรำได้อย่างงดงาม กู้มิ่งพลันรู้สึกแปลกประหลาดใจอยู่บ้าง

"ท่านเย่ ฝีมือท่านหรือ?"

เย่หยุนเฉินหัวเราะหึๆ อย่างภาคภูมิใจ

"นั่นย่อมแน่นอน สองเฒ่านั่นสอนเต้าไท่เสวียนบำเพ็ญ ส่วนแม่นางชิงเหรารสอนหลักการวางตัวและการเป็นคน ข้าจะอยู่เฉยไม่สอนอะไรเลยได้อย่างไร?"