เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 301 นั้นก็คือ การต่อสู้
-----------------------------------------
“ไม่!!! หยุดมือ ข้าขอเอาชีวิตของข้าแลกกับชีวิตของพวกเขา!”
ตู๋กูซินร่างสั่นสะท้านไม่อาจขยับเขยื้อน ดวงตาแดงก่ำแผดเสียงคำรามออกมา
ตู๋กูซินนั้นจิตใจบริสุทธิ์ เขาจะทนเห็นสิ่งมีชีวิตนับล้านกลายเป็นอาหารของหวานหยานกู่ได้อย่างไร
เจียวชางเดือดดาลสุดขีด แหงนหน้าคำรามก้อง ร่างกายขยายใหญ่คืนสู่ร่างแท้จริงเป็นฉลามโลหิตยาวพันจั้ง พุ่งทะลวงแรงกดดันระดับฝ่าเคราะห์เข้าจู่โจมหวานหยานกู่
หวานหยานกู่แค่นเสียงหัวเราะอย่างดูแคลน สายตาที่มองมาสงบนิ่งจนไม่เหมือนสายตาของสิ่งมีชีวิต นอกจากเผ่าหวานหยานแล้ว เขาก็ไม่มีความอาลัยอาวรณ์ใดๆ อีก ทั้งยังปราศจากความรู้สึกนึกคิดทั้งปวง
พรึ่บ!
เขายกมือขึ้นช้าๆ ปราณวิญญาณทั่วหมื่นลี้พลันหลั่งไหลมารวมตัวกัน กลายเป็นฝ่ามือยักษ์จากเมฆาคว้าจับร่างมหึมาของฉลามโลหิตเอาไว้