301 - บทที่ 302 บัวเพลิงประหลาดปรากฏอีกครั้ง

บทที่ 302 บัวเพลิงประหลาดปรากฏอีกครั้ง

-----------------------------------------

เห็นดังนั้น แววตาของหวานหยานกู่ก็ฉายแววสงสัย

"เจ้าเป็นเพียงร่างจำแลงระดับผสานกายาระยะสมบูรณ์ ต่อให้ใช้เคล็ดวิชาต้องห้าม ก็เป็นได้เพียงระดับผสานกายาระยะสมบูรณ์เท่านั้น ไม่ควรจะเป็นเช่นนี้"

"ถึงเวลานี้แล้ว เจ้ายังจะซ่อนตบะไว้อีกหรือ?"

กู้มิ่งนึกในใจอย่างหงุดหงิด ใครมันจะไปซ่อนตบะกันวะ ตบะต่ำแล้วมันทำไม? กินข้าวบ้านเจ้าบำเพ็ญหรือไง?

"ในเมื่อไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง เปิ่นจั้วจะสงเคราะห์เจ้าเอง"

หวานหยานกู่โกรธจัด เขาไม่มีทางเชื่อเด็ดขาดว่าปรมาจารย์วิชาใหม่ผู้ยิ่งใหญ่ จะเป็นเพียงระดับผสานกายาระยะสมบูรณ์ แม้จะเป็นการยกระดับด้วยวิชาต้องห้ามก็ตาม

บนอาภรณ์ยาว ประจุไฟฟ้าเล็กๆ นับไม่ถ้วนเลื้อยผ่านดั่งงูที่มีชีวิต ใบหน้าดูน่าเกรงขามราวกับรูปสลักเทพเจ้า ยามที่ดวงตาทั้งสองเปิดปิด กลับมีเพียงแสงสีขาวของอัสนีที่บริสุทธิ์ เย็นชา และไร้ซึ่งสิ่งเจือปน