กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 300 ห้ามทำร้ายพี่ใหญ่
-----------------------------------------
จากนั้นเผ่าหวานหยานจึงเรียกบรรพชนในเผ่ามาพบทีละคน เพื่อกำชับให้ดูแลเผ่าหวานหยานให้ดีหลังจากที่ตนจากไป
หวานหยานหลงและคนอื่นๆ ต่างคุกเข่าลง ขอบตาแดงก่ำ มองไปยังหวานหยานกู่ด้วยความอาลัย
“มหาบรรพชน...”
“ไม่ต้องโศกเศร้า อายุขัยของข้าเหลือไม่มากแล้ว การใช้สังขารที่ใกล้ดับสูญนี้สังหารต้นเหตุที่ทำให้เผ่าหวานหยานของเราต้องตกต่ำ เพื่อแลกกับความปลอดภัยของเผ่าหวานหยานเราไปอีกหนึ่งแสนปี ถือว่าคุ้มค่าแล้ว”
“พวกเจ้าจงจำไว้ ต่อจากนี้ห้ามประมาทเลินเล่อ ทุกสิ่งต้องรอบคอบให้มาก โลกใบนี้เต็มไปด้วยพยัคฆ์หมอบมังกรซ่อน ห้ามดูแคลนผู้ใดเด็ดขาด”
“เด็กๆ เอ๋ย พวกเจ้าล้วนเป็นคนที่ข้าเฝ้ามองเติบโตมา หลังจากข้าตายไป เผ่าหวานหยานแห่งนี้คงต้องฝากไว้กับพวกเจ้าแล้ว”