294 - บทที่ 295 สหายกู้ ข้ายังจะมีชีวิตรอดไปจนถึงยุคถัดไปได้หรือไม่

บทที่ 295 สหายกู้, ข้ายังจะมีชีวิตรอดไปจนถึงยุคถัดไปได้หรือไม่

-----------------------------------------

ตู๋กูซินนิ่งเงียบ เขาสัมผัสได้ถึงสายตาจากผู้คนนับหมื่นที่จับจ้องมา เขารู้ดีว่าตนเองต้องก้าวออกไป เพราะในยามนี้เขาคือตัวละครเอกของเรื่อง

เพียงแต่เหตุการณ์เช่นนี้ สำหรับเด็กน้อยที่เพิ่งก้าวเข้าสู่ยุทธภพและอายุยังไม่ถึงสี่สิบปี นับว่าเป็นบททดสอบที่หนักหนาสาหัสยิ่ง

ตู๋กูซินพ่นปราณขุ่นออกมาคำหนึ่ง ก่อนจะก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว มองไปยังหวานหยานกู่ด้วยน้ำเสียงกังวานหนักแน่นที่ดังก้องไปทั่วบริเวณ

"สิ่งที่ท่านควรขอโทษ คือดวงวิญญาณผู้บริสุทธิ์ที่ต้องสังเวยชีวิตในเมืองเฟิงหมิง คือหวานหยานเชวี่ยที่ต้องตายด้วยน้ำมือของพวกท่าน คือความยุติธรรม และคือจิตใจของผู้คน"

"ข้าจะไม่ให้อภัยพวกท่าน เพราะข้าไม่มีสิทธิ์ที่จะให้อภัยเผ่าหวานหยานแทนพวกเขาเหล่านั้น"