เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 202 ร่างเวทอสูรโบราณ เล่ากันยาว...
-----------------------------------------
กู้มิ่งสีหน้าเคร่งขรึม เขาแยกไม่ออกว่าภาพที่เห็นนี้คืออดีตหรืออนาคต
ร่างสองร่างที่ลึกลับไม่ทราบที่มาต่อสู้กันจนทำลายล้างทุกสรรพสิ่ง ส่งผลให้เส้นทางเซียนขาดสะบั้น นำไปสู่การมาถึงของยุคที่เสื่อมโทรม
กู้มิ่งไม่รู้ว่ายุคที่เสื่อมโทรมนี้เป็นของโลกที่เขาอยู่หรือไม่ แต่... จิตสำนึกของอสูรโบราณนี้ดูเหมือนไม่ได้ทำไปโดยไร้เจตนา ราวกับจงใจบอกความจริงบางอย่างแก่เขา
กู้มิ่งยิ้มขมขื่นส่ายหน้าเบาๆ แล้วรำพึงออกมา
ยุคที่เสื่อมโทรมมาถึง ข้าจะไปขัดขวางได้อย่างไร ท่านดูแคลนข้าเกินไปแล้ว
ทว่ายุคที่เสื่อมโทรมคงไม่มีผลกระทบต่อกู้มิ่งมากนัก อย่างมากตบะก็คงก้าวหน้าช้าลง หรืออาจหยุดชะงักไปเลย
เขามีอายุขัยไร้จุดสิ้นสุด ที่น่าเวทนาคือเหล่าสรรพชีวิตและผู้ที่แสวงหาเส้นทางเซียนต่างหาก