200 - บทที่ 201 ความน่าสะพรึงกลัวที่ไร้หนทางหยั่งรู้ ยุคที่เสื่อมโทรม

บทที่ 201 ความน่าสะพรึงกลัวที่ไร้หนทางหยั่งรู้ ยุคที่เสื่อมโทรม

-----------------------------------------

ภาพฉายอสูรโบราณดูราวกับมารเทพผู้สูงส่งที่กำลังทอดสายตามองลงมายังเหล่าผู้บำเพ็ญเบื้องล่าง

เพียงชั่วพริบตา นอกจากกู้มิ่งและซือเสวียนแล้ว อัจฉริยะฟ้าประทานจากเผ่าอสูรตนอื่นต่างไม่ลังเลแม้แต่น้อย พวกเขาบดป้ายคำสั่งอสูรโบราณทิ้งแล้วเร่งหนีออกจากแม่น้ำทวนกระแสอสูรโบราณทันที

การรั้งอยู่ต่อไปไม่มีความหมายอันใด สายเลือดของพวกเขาถูกกดทับจนแทบขยับกายไม่ได้ หากยังดึงดันอยู่ต่อ ย่อมต้องพบกับความตายอย่างแน่นอน

ซือเสวียนกระอักเลือดออกมาคำหนึ่ง ขณะที่เขากำลังจะฝืนทนต่อไป เสียงของกู้มิ่งก็ดังขึ้น

เจ้าทำได้ดีมากแล้ว อย่าได้ฝืนทำเรื่องไร้ประโยชน์อีกเลย รีบไปเสีย

ซือเสวียนหันไปมองกู้มิ่งด้วยความเป็นห่วง แต่เขาก็เข้าใจดีว่าหากตนยังอยู่ต่อ ก็มีแต่จะเป็นตัวถ่วงของกู้มิ่งเท่านั้น

พี่ใหญ่ ข้าจะรอท่านอยู่ด้านนอก