เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 203 ตระกูลหวังแห่งเผ่าโบราณ
-----------------------------------------
กู้มิ่งตกตะลึง หัวสมองหมุนตามไม่ทันชั่วขณะ กระบวนการนี้เหตุใดจึงดูคุ้นตา คล้ายคลึงกันนัก
"แล้วอย่างไรต่อ?"
เยาไท่อีชะงักไปเล็กน้อย หันไปมองกู้มิ่ง
"แล้วอย่างไร? ยังจะมีอะไรอีกเล่า? เรื่องราวซับซ้อน บิดเบี้ยว ศีลธรรมเสื่อมทรามเช่นนี้ ยังไม่โหดร้ายพอหรือ? ยังไม่ทำให้เจ้าอินไปกับมันอีกหรือ?"
กู้มิ่งนิ่งไปครู่หนึ่ง เห็นด้วยอย่างยิ่ง จึงเอ่ยขึ้นลอยๆ
"อินไปกับมันจริงๆ ด้วย"
คนเฒ่าคนหนึ่งกับคนหนุ่มอีกคนหนึ่ง สนทนาเรื่อยเปื่อยกันอยู่พักใหญ่ ล้วนเป็นเรื่องสัพเพเหระ ไม่ได้แตะต้องเรื่องเผ่าพันธุ์หรือเรื่องราวในใต้หล้าแต่อย่างใด
ผ่านไปนาน เยาไท่อีนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง จู่ๆ ก็หันมามองกู้มิ่งอย่างจริงจังแล้วกล่าว