เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 202 ร่างอภินิหารอสูรโบราณ เรื่องราวนี้ยาวนัก...
-----------------------------------------
กู่มิ่งสีหน้าเคร่งขรึม เขาไม่อาจแยกแยะได้ว่าภาพที่เห็นนั้นเป็นอดีตหรืออนาคตกันแน่
ตัวตนลึกลับสองร่างห้ำหั่นกันจนทุกสิ่งพังทลาย ส่งผลให้เส้นทางสู่เซียนขาดสะบั้น นำไปสู่ยุคสมัยแห่งการสิ้นวิถีเซียน
กู่มิ่งไม่แน่ใจว่ายุคสมัยแห่งการสิ้นวิถีเซียนนี้เกี่ยวข้องกับโลกที่เขาอยู่หรือไม่ ทว่า... จิตสำนึกของอสูรโบราณนี้ดูเหมือนจะไม่ได้ทำไปโดยไร้จุดหมาย แต่คล้ายจงใจบอกความจริงบางอย่างแก่เขา
กู่มิ่งยิ้มขมขื่นพลางส่ายหน้าและถอนหายใจออกมาเบาๆ
“ยุคสมัยแห่งการสิ้นวิถีเซียนมาเยือน ข้าจะไปขัดขวางได้อย่างไร เจ้าดูแคลนข้าเกินไปแล้ว”
อย่างไรก็ตาม ยุคสมัยแห่งการสิ้นวิถีเซียนคงไม่ส่งผลกระทบต่อกู่มิ่งมากนัก อย่างมากที่สุดก็เพียงแค่พลังบำเพ็ญก้าวหน้าช้าลง หรืออาจหยุดชะงักไปเท่านั้น