กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 203 ตระกูลหวังแห่งเผ่าพันธุ์โบราณ
-----------------------------------------
กู่มิ่งถึงกับอึ้งไปชั่วขณะ สมองหมุนตามไม่ทัน เหตุการณ์นี้ช่างดูคุ้นตาและคล้ายคลึงกับบางอย่างเหลือเกิน
“แล้วอย่างไรต่อ?”
เยาไท่อีชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะหันมามองกู่มิ่ง
“แล้วอย่างไรน่ะหรือ? ยังจะมีอะไรอีกเล่า? เรื่องราวที่ซับซ้อน บิดเบี้ยว ศีลธรรมเสื่อมทรามเช่นนี้ ยังไม่โหดร้ายพอจะทำให้เจ้าสะเทือนใจจนรู้สึกร่วมไปกับมันอีกหรือ?”
กู่มิ่งนิ่งงันไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาอย่างเห็นพ้อง
“ข้ารู้สึกร่วมไปกับมันจริงๆ ครับ”
ผู้อาวุโสและคนหนุ่มสนทนาสัพเพเหระกันอยู่เนิ่นนาน เรื่องราวที่คุยล้วนเป็นเพียงเรื่องในชีวิตประจำวัน มิได้แตะต้องเรื่องราวของเผ่าพันธุ์หรือความเป็นไปของโลกหล้าแต่อย่างใด