153 - บทที่ 154 ต่อให้ต้องแบกรับวิบากกรรมและเพลิงกัลป์ไว้กับตัว ก็มิเห็นจะเป็นไร

บทที่ 154 ต่อให้ต้องแบกรับวิบากกรรมและเพลิงกัลป์ไว้กับตัว ก็มิเห็นจะเป็นไร

-----------------------------------------

ฉงจือรู้สึกปวดหัวจนแทบระเบิด โวโก우จื่อผู้นี้อย่างไรเสียก็เป็นถึงนักหลอมโอสถระดับปฐพีขั้นกลาง แม้ตนจะอาศัยบารมีของราชสำนักปีศาจเฮยไถจนไม่จำเป็นต้องเกรงกลัวเขา แต่การจะจับเขามาเป็นเพียงเด็กรับใช้หลอมโอสถนั้น มิใช่การหยามเกียรติกันอย่างโจ่งแจ้งหรอกหรือ? ทำเช่นนี้มันเกินไปหน่อยแล้ว

“ท่านปรมาจารย์ เรื่องนี้เห็นทีจะไม่ค่อยเหมาะสมนัก อย่างไรเสียโวโก우จื่อก็เป็นนักหลอมโอสถที่มีชื่อเสียง หากทำเกินไปเขาคงโกรธจนหนีไปแน่ การล่วงเกินเขาไม่คุ้มค่าเลยครับ”

กู่มิ่งแค่นเสียงเย็นชา แววตาเต็มไปด้วยความดูแคลน

“พวกเจ้าเผ่าปีศาจชั้นต่ำนี่ วันๆ เอาแต่หวาดระแวงนั่นนี่ ไม่รู้จักปรับตัวตามสถานการณ์เสียบ้าง”