129 - บทที่ 130 วิถีแห่งการควบคุมสัตว์อสูร

บทที่ 130 วิถีแห่งการควบคุมสัตว์อสูร

-----------------------------------------

เนิ่นนานผ่านไป จ้าวหนิงอีจึงค่อยเก็บสายตากลับมา สีหน้าของนางกลับคืนสู่ความเย็นชาดังเดิม นางนั่งนิ่งเงียบอยู่ด้านข้างโดยไม่เอ่ยคำใด

ภายในใจของนางนั้นสับสนวุ่นวาย ด้วยนิสัยของนางย่อมไม่ปรารถนาจะยุ่งเรื่องของผู้อื่น

ทว่ากู่มิ่งนั้นต่างออกไป ยามอยู่เคียงข้างเขา นางราวกับสัมผัสได้ว่าบิดาผู้ดื้อรั้นของนางยังคงอยู่ไม่ไกล

ตลอดหลายปีที่ผ่านมา นอกจากอาจารย์ของนางแล้ว นางก็โดดเดี่ยวมาโดยตลอด ในดินแดนต่างถิ่น นางก้าวเดินมาถึงจุดนี้ได้ด้วยตนเองเพียงลำพัง

นางไม่เคยคิดจะพึ่งพาหรืออาศัยใคร... การปรากฏตัวของกู่มิ่งและคำมั่นสัญญาของเขา ทำให้สัมผัสได้ถึงความอบอุ่นและการพึ่งพาที่ห่างหายไปนาน