กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 131 โวโก จื่อ
-----------------------------------------
กู่มิ่งกลอกตาไปมา ความคิดแปลกใหม่พลันผุดขึ้นในหัว
ยามนี้เขาเริ่มหลงใหลในวิชาควบคุมสัตว์อสูรเสียแล้ว วิถีแห่งการควบคุมสัตว์อสูรนี้ช่างน่าสนใจยิ่งนัก
“น่าเสียดายที่บัวเพลิงควบคุมได้ยากเกินไป แตะต้องเป็นระเบิด หากสามารถควบคุมสัตว์อสูรให้พกบัวเพลิงบุกเข้าไปในค่ายกลของศัตรูได้ คงจะสะใจไม่น้อย”
กู่มิ่งรำพึงกับตัวเองพลางขยับสัมผัสวิญญาณเพียงเล็กน้อยเพื่อลบรอยประทับทิ้ง
เพียงชั่วพริบตา ไก่แปดสมบัติก็ดูหงอยเหงาไร้เรี่ยวแรงขึ้นมาทันที การควบคุมสัตว์อสูรส่งผลกระทบต่อจิตวิญญาณของพวกมันอย่างรุนแรง หากทำบ่อยครั้งเข้า มีหวังขวัญหนีดีฝ่อจนวิญญาณแตกสลายได้
หลังจากทดลองกับสัตว์อสูรทั้งสองตัวอยู่พักใหญ่จนคล่องแคล่ว กู่มิ่งจึงหยุดมือลง