127 - บทที่ 128 จุดเริ่มต้นของเรื่องราว

บทที่ 128 จุดเริ่มต้นของเรื่องราว……

-----------------------------------------

กู่มิ่งมองตามหลังเจ้าหลิงเยว่ที่จากไป พลางส่ายหน้าด้วยรอยยิ้ม แฝงไว้ด้วยความห่วงใยที่ผู้ใหญ่มีต่อผู้น้อย

ในสายตาของเขา หากนับตามลำดับอาวุโสแล้ว เจ้าหลิงเยว่นับเป็นผู้น้อยจริงๆ

ด้วยความสัมพันธ์ที่มีจ้าวหนิงอีเป็นตัวเชื่อม กู่มิ่งย่อมต้องคอยดูแลเจ้าหลิงเยว่เป็นธรรมดา

เขาค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมองหอเฉียนเริ่น ในใจพลันเกิดความรู้สึกซับซ้อนและโหยหา

เมื่อนึกถึงเฒ่าเฉี่ยว มุมปากของกู่มิ่งก็ยกขึ้น เผยให้เห็นความอ่อนโยนที่หาได้ยากยิ่ง

“เฒ่าเฉี่ยว ท่านมักจะบอกข้าเสมอว่า หากไม่อาจฝึกตนได้ ก็อย่าได้ฝืน”

“ท่านมักจะกลัวว่าหลังจากท่านจากไป ข้าจะดูแลตัวเองไม่ได้ และต้องเสียเปรียบในโลกแห่งการบำเพ็ญเพียร”