046 - บทที่ 46 รู้เรื่องขึ้นมาอีกนิดหน่อย

บทที่ 46 รู้เรื่องขึ้นมาอีกนิดหน่อย

-----------------------------------------

เมื่อเห็นดังนั้น ทั้งสามคนจึงรีบรับโอสถไปกลืนลงคอทันที แสดงความเชื่อมั่นในตัวกู่มิ่งอย่างหมดใจ

กู่มิ่งยิ้มบางๆ ความรู้สึกดีที่มีต่อคนทั้งสี่เพิ่มขึ้นอีกโข แม้แต่ละคนจะมีนิสัยใจคอแตกต่างกันไป แต่เรื่องความประพฤติและจิตใจนั้นถือว่าใช้ได้เลยทีเดียว

กู่มิ่งเองก็หยิบโอสถพันธนาการเงาขึ้นมากลืนลงไปหนึ่งเม็ดเพื่อป้องกันไว้ก่อน

พวกเขาเดินทางต่อได้เพียงครึ่งก้านธูป เหตุไม่คาดฝันก็บังเกิด เงาดำสายหนึ่งวูบผ่านไปอย่างรวดเร็ว ก่อนจะหายวับไปจากข้างกายของสือหู่

สีหน้าของจ้าวซานเต้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย เขาตวัดดาบฟันออกไปจนต้นไม้ขาดสะบั้น แต่กลับไม่อาจสร้างรอยขีดข่วนให้แก่ปีศาจเงาผีได้เลย

ซ่งกานรีบหันไปมองสือหู่เพื่อตรวจดูเงาของเขาอย่างร้อนรน

“เป็นอย่างไรบ้าง มีอาการผิดปกติที่ไหนหรือไม่?”

สือหู่เกาหัวพลางยิ้มซื่อๆ