กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 29 รับข้าเป็นศิษย์หรือ? เกรงว่าหัวใจดวงน้อยของเจ้าจะรับไม่ไหว
-----------------------------------------
ทันใดนั้น บนถนนเบื้องหน้ามีกลุ่มชาวบ้านนับสิบคนกำลังวิ่งหนีตายด้วยความตื่นตระหนก เบื้องหลังของพวกเขาคือกลุ่มโจรขี่ม้าที่เหี้ยมโหด พวกมันส่งเสียงหัวเราะแหลมสูงอย่างสนุกสนานขณะหยอกล้อกับชาวบ้านผู้บริสุทธิ์เหล่านั้น
หัวหน้ากลุ่มโจรซึ่งมีรอยแผลเป็นบนศีรษะโล้นหยิบคันธนูขึ้นมา แล้วยิงธนูหนึ่งดอกทะลุศีรษะของชายชราที่วิ่งรั้งท้ายจนล้มลง
เลือดสดสาดกระจาย ร่างนั้นล้มลงไปกองในแอ่งเลือดด้วยเสียงดังตุบ
ชาวบ้านคนอื่นๆ ต่างกรีดร้องด้วยความหวาดกลัว ไม่มีใครกล้าหยุดชะงัก ต่างพากันวิ่งหนีเอาตัวรอดอย่างบ้าคลั่ง