กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณชายมืด
บทที่ 30 หากข้ายังเชื่อเจ้าอีก ข้าคงเป็นสุนัข
-----------------------------------------
ยามเย็นขอบฟ้าอาบไล้ด้วยแสงสีส้มดั่งอาภรณ์หลากสี แขวนลอยค้างอยู่บนนภากว้างเนิ่นนานไม่ยอมเลือนหาย
ณ สถานที่อันเป็นมงคลตามหลักฮวงจุ้ย กู่มิ่งจัดการดูแลศพของทั้งสองให้เรียบร้อย พร้อมเปลี่ยนอาภรณ์ชุดใหม่ที่สะอาดสะอ้านให้แก่พวกเขา
เขาถึงกับยอมใช้โอสถยลโฉมเพื่อลบรอยแผลเป็นบนใบหน้าและร่างกายของหยุนชิงจนหมดสิ้น
เมื่อเห็นใบหน้าของหยุนชิงกลับมางดงามผุดผ่องดังเดิม กู่มิ่งก็แย้มยิ้มออกมาเบาๆ
"แม่สาวน้อย ข้าทำหน้าที่ของข้าจนสุดความสามารถแล้ว หลับให้สบายเถิด หากชาติหน้ามีจริง จงจำไว้ว่าให้ใช้ชีวิตเพื่อตัวเจ้าเอง"
กู่มิ่งเบนสายตาไปทางหยุนจื่อ คิ้วของเขาก็ขมวดเข้าหากันเล็กน้อย