028 - บทที่ 28 สิ้นแผ่นดิน สิ้นหนทางจากลา

บทที่ 28 สิ้นแผ่นดิน สิ้นหนทางจากลา

-----------------------------------------

สามปีให้หลัง เมืองในแคว้นอุนชิงถูกตีแตกไปแล้วกว่า 9 ใน 10 ส่วน เหลือเมืองที่ยังคงอยู่เพียงน้อยนิด

แคว้นซีเซี่ยราวกับมีเทพยดาคอยหนุนหลัง ยิ่งมายิ่งแข็งแกร่ง รุกคืบดุจหักไม้ไผ่ อีกไม่นานคงยกทัพมาถึงเมืองเทียนลั่ว

กู่มิ่งยืนอยู่หน้าประตูร้าน มองดูชาวเมืองเทียนลั่วที่พากันหนีตายด้วยความตื่นตระหนก ราวกับกำลังเฝ้ามองการผลัดเปลี่ยนยุคสมัยและเห็นสารพัดชีวิตที่ดิ้นรน

เบื้องหลังของเขา หยวนเสี่ยวจงเก็บสัมภาระจนเรียบร้อย ก่อนจะทรุดตัวลงคุกเข่าโขกศีรษะอย่างนอบน้อมและกล่าวลาด้วยความอาลัยอาวรณ์

“ท่านเจ้าของร้านครับ ผมกำลังจะติดตามพ่อแม่หนีภัยไปทางเหนือ ท่าน... ไม่คิดจะหนีไปจริงๆ หรือครับ?”