027 - บทที่ 27 วัฏสงสารเวียนว่ายผ่านกี่ครา กิเลสกรรมพัวพันไม่เคยว่างเว้น

บทที่ 27 วัฏสงสารเวียนว่ายผ่านกี่ครา กิเลสกรรมพัวพันไม่เคยว่างเว้น

-----------------------------------------

หลังจากหยุนชิงเดินออกจากร้านสารพัดไปได้ไม่นาน ผู้ฝึกยุทธ์ในชุดคลุมสีดำสนิทก็ก้าวเท้าเข้ามาในร้านทันที

หยวนเสี่ยวจงยังไม่ทันได้เอ่ยปากถาม ก็รู้สึกราวกับโลกหมุนคว้างจนหมดสติไปในทันที

กู่มิ่งเดินออกมาอย่างเชื่องช้า สายตาเรียบเฉยจ้องมองไปยังบุรุษชุดดำผู้นั้น

กลิ่นอายที่แผ่ออกมาบ่งบอกชัดเจนว่าอีกฝ่ายอยู่เหนือระดับหลอมรวมรากฐาน อย่างน้อยก็เป็นระดับที่กู่มิ่งไม่อาจหยั่งถึง

“ท่านนี่ไม่มีมารยาทเอาเสียเลย ข้าไม่ชอบใจนัก”

บุรุษชุดดำจ้องเขม็งมาที่กู่มิ่ง เมื่อพบว่าอีกฝ่ายมีเพียงพลังระดับหลอมรวมรากฐานขั้นต้น แววตาของเขาก็ฉายแววฉงน

ตามกฎของโลกบำเพ็ญเพียร ผู้ฝึกยุทธ์ระดับต่ำไม่มีทางเป็นนักปรุงโอสถระดับสูงได้เด็ดขาด