เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 416 รอยร้าวแรกเริ่มปรากฏ
ราตรีกาลมืดมิดดั่งหมึก ปลายนี้ดนิ้วของเซียวอวิ๋นเคาะเบา ๆ บนพื้นโต๊ะโลหะที่เย็นเยียบ ทุกครั้งที่เคาะราวกกับเคาะลงบนเส้นประสาทที่ตึงเครียดของเขา
วิดีโอช่วงที่พร่าเลือนแต่กลับชัดเจนอย่างยิ่งช่วงนั้นฉายซ้ำไปซ้ำมาในห้วงความคิดของเขา ใบหน้าที่ผ่านความหนาวเหนมาของจางต้าซาน ในเวลานี้กลับเชื่อมโยงอย่างแนบแน่นกับสี่คำว่า“ฐานที่มั่นฝ่ายศัตรู” ราวกับหนามพิษที่ปักลึกเข้าไปในส่วนที่อ่อนโยนที่สุดในหัวใจของเขา
นั่นคือเพื่อนร่วมรบที่เขาเคยแลกมาด้วยชีวิต คือพี่น้องที่สามารถฝากแผ่นหลังให้กันได้บนสนามรบ!
“หัวหน้า” เสียงของโหมวหย่งทุ้มต่ำและทรงพลัง แฝงความกังวลที่ยากจะสังเกตเห็นเล็กน้อย เขาตบไหล่ที่ตึงเครียดของเซียวอวิ๋นเบา ๆ “เหล่าจางไม่ใช่คนแบบนั้น ในเรื่องนี้ต้องมีเบื้องหลังที่เราไม่รู้แน่ ๆ อย่าเพิ่งรีบด่วนสรุปเลย เผื่อว่า… เผื่อว่าเขาถูกบีบคั้นจนไร้ทางเลือกเล่า”
เซียวอวิ๋นสูดหายใจเข้าลึก ๆ สะกดอารมณ์ที่พลุ่งพล่านลงอย่างฝืนทน
สติบอกเขาว่าโหมวหย่งพูดถูก
สนามรบเปลี่ยนแปลงในชั่วพริบตา จิตใจคนยิ่งคาดเดายากยิ่งกว่า