0415

⬢⬢⬢

ตอนที่ 415 เงาเหยี่ยวดำ

สายลมยามค่ำคืนดั่งคมมีด พัดพาเม็ดทรายและใบไม้แห้งที่เป็นเอกลักษณ์ของเขตโกบีปลิวว่อน ส่งเสียงโหยหวนระงมอยู่ภายนอกค่ายพักแรมชั่วคราว

ความหนาวเย็นแทรกซึมเข้ามาทางรอยแยกของเต็นท์กระต๊อบ พัดเปลวไฟจากตะเกียงน้ำมันสีเหลืองสลัวให้ไหวเอนไปมา ทอดเงาแสงสว่างและดับมืดสลับกันบนผ้าใบที่เป็นรอยด่าง

เซียวอวิ๋นพิงอยู่ข้างลังไม้ที่สุมไปด้วยแผนที่ทางทหาร ใต้เปลือกตาที่ไม่ได้ปิดลงมาเลยเป็นเวลาสามวันสามคืนปรากฏรอยคล้ำสีเขียวอมดำ โหนกแก้มตอบลงเล็กน้อยจากการเดินทางรอนแรมหลายวันติดต่อกัน มีเพียงดวงตาทู่นั้นที่ยังคงแหลมคมดั่งเหยี่ยว จ้องมองกล้องบันทึกภาพขนาดจิ๋วเท่าฝ่ามือในอุ้งมือเขม็ง

ภาพบนหน้าจอมีความสั่นไหวและความพร่ามัวที่เป็นเอกลักษณ์ของการแอบถ่าย