0364

⬢⬢⬢

ตอนที่ 364 ทะเลทรายหลงทางแยกแยะทิศทาง

สายลมพัดพาเม็ดทรายซัดเข้าใส่ใบหน้า ราวกับโปรยเศษกระเบื้องแตกสาดใส่

เซียวอวิ๋นปาดเหงื่อบนหน้าผาก ของเหลวรสเค็มปร่าเพิ่งซึมเข้าตาบถูกลมพัดจนแห้งเหือด—สถานที่ผีสิงแห่งนี้แม้แต่น้ำตาก็ยังกักเก็บไว้ไม่ได้

“สถานีพักแรมเฮงซวยนั่นล่ะ?” โหมวหย่งเตะเศษอิฐครึ่งก้อนข้างเท้ากระเด็น ใต้ก้อนอิฐขดตัวอยู่ด้วยกิ้งก่าที่แห้งตายไปแล้วตัวหนึ่ง “เมื่อครู่ยังมองเห็นอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ตอนนี้กลับกลายเป็นเนินทรายที่ถูกพิมพ์ออกมาจากแม่พิมพ์เดียวกันทั้งหมด” เขาถอดหมวกทหารออกพัดลม ผิวหนังใต้ปีกหมวกถูกแดดเผาจนแดงก่ำ กระติกน้ำว่างเปล่าไปนานแล้ว ในลำคอราวยัดก้อนถ่านที่กำลังลุกไหม้

เซียวอวิ๋นไม่ได้ตอบ

เขาย่อตัวลง ปลายใช้นิ้วลูบผ่านสันคมของเนินทรายเบื้องหน้า

เม็ดทรายลื่นไถลอยู่บนปลายนิ้ว ความลาดชันของด้านรับลมเห็นได้ชัดว่าราบเรียบกว่า ทรายละเอียดแผ่กระจายอย่างสม่ำเสมอ ทว่าด้านอับลมกลับลาดชันจนเกือบตั้งฉาก เม็ดทรายทับถมกันเป็นคลื่นคมกริบ

บทเรียนเรื่อง《ภูมิประเทศทะเลทรายและการเอาชีวิตรอด》ในมิติระบบพลุ่งพล่านขึ้นในหัวกะทันหัน—“ในทะเลทรายซีกโลกเหนือ เนินทรายด้านรับลมส่วนใหญ่หันไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ด้านอับลมหันไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ แกนยาวมีลักษณะทอดตัวในแนวตะวันออกถึงตะวันตกโดยประมาณ”

เขาเงยหน้าหรี่ตามองดวงอาทิตย์