เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 365 ต่อสู้กับสัตว์ร้ายกลางทะเลทราย
กรงเล็บของชาเป้าจู่ๆ ก็ขูดร่องลึกหลายร่องบนพื้นทราย หูหมาป่าที่เดิมกำลังวิ่งเล่นแนบชิดติดหัวแน่น ในลำคอส่งเสียงครางอู้อี้กดดันออกมา
ท้ายทอยของเซียวอวิ๋นตึงเปรี๊ยะราวกับสายธนูในพริบตา—เสียงคำรามต่ำ ๆ นั้นไม่ใช่เสียงอุดอู้ที่ปะปนมากับสายลมอีกต่อไป แต่คล้ายกับแผ่นหินที่ถูกขัดจนเป็นเงา กรีดผ่านเยื่อแก้วหูของเขาโดยตรง
“หยุด” เขาแตะไหล่ของโหมวหย่งเอาไว้
คนทั้งสองย่อตัวลงพร้อมกัน ชายเสื้อโค้ททหารเปรอะเปื้อนทรายละเอียดชั้นหนึ่ง
ณ จุดอับลมของเนินทรายห่างออกไปร้อยเมตรด้านหน้า เงาสีน้ำตาลเข้มกลุ่มหนึ่งกำลังเคลื่อนตัวอย่างเชื่องช้า ราวกับภูเขาหินที่หายใจได้
รูม่านตาของโหมวหย่งหดเกร็งเท่าปลายเข็ม “นั่นมัน……”
“อสูรเกล็ดพายุทะเลทราย” ขมับของเซียวอวิ๋นเต้นตุบ ๆ
ชาติก่อนเคยไถเจอ《บันทึกชีววิทยาทะเลทราย》ในมิติเช็กอิน สัตว์ดุร้ายชนิดนี้เมื่อโตเต็มวัยจะหนักได้ถึงสามตัน เกล็ดแข็งจนสามารถกันกระสุนปืนเล็กยาวทั่วไปได้ ที่แย่ที่สุดคือพวกมันมีอาณาเขตหวงถิ่นสูงมาก ทันทีที่ถูกหมายตา ต่อให้ต้องฆ่ามันให้ตาย มิฉะนั้นมันจะไล่ตามไปไกลถึงร้อยลี้