0363

⬢⬢⬢

ตอนที่ 363 ข้ามพายุทรายหาทางรอด

เม็ดทรายที่พายุคลั่งพัดปลิวแทงเข้าที่ใบหน้าดั่งเข็มเหล็ก ชายเสื้อคลุมทหารของเซียวอวิ๋นถูกกระชากจนสะบัดพับ ๆ

เขาหรี่ตามองไปข้างหน้า โครงร่างของสถานีพักแรมร้างแห่งนั้นเลือนรางอยู่ในฝุ่นทราย ราวกับจะถูกลมพัดหายไปได้ทุกเมื่อ

แผ่นหลังของโหมวหย่งที่แบกปืนเล็กยาวสามกระบอกอยู่ห่างไปข้างหน้าเพียงสองก้าว เสียงฝีเท้าของทั้งสองผสมกับเสียงแซด ๆ ของเม็ดทรายที่กระทบรองเท้าผ้าใบหยาบ กลายเป็นความเคลื่อนไหวของสิ่งมีชีวิตหนึ่งเดียวในผืนฟ้าดินนี้

“อีกสามสิบก้าว!” โหมวหย่งตะโกนขึ้นมาเสียงดังลั่น

เซียวอวิ๋นเงยหน้าขึ้น มองเห็นกำแพงปรักหักพังของสถานีพักแรมที่เริ่มมองเห็นลวดลายของก้อนอิฐแล้ว—โคนกำแพงนั่นถูกทรายกลบฝังไว้สูงอย่างน้อยครึ่งคน ส่วนที่โผล่พ้นพื้นดินมีรอยแตกร้าวราายใยแมงมุม ราวกับอูฐแก่ที่กำลังรวยริน