0362

⬢⬢⬢

ตอนที่ 362 บัตรเชิญจอมอหังการ์

เงายาวทอดยาวบนเนินทราย รองเท้าบู๊ตหนังวัวของเซียวอวิ๋นเหยียบย่างลงบนเม็ดทรายเกิดเสียงกรอบแกรบแผ่วเบา

เขามองจุดสีดำที่ค่อย ๆ ชัดเจนขึ้นเบื้องหน้า ลูกกระเดือกขยับเล็กน้อย—พวกโจรทะเลทรายเหล่านั้นขี่ม้าอยู่ ประกายสีเงินของมีดโค้งราวกับลิ้นงูอาบพิษ ปรากฏและเลือนหายในสายลมยามเช้า

“เหล่าโหมว นับแล้วหรือยัง” เสียงของเขาเบามาก นิ้วมือลูบไล้กระดิ่งสำริดที่ข้างเอวโดยไม่รู้ตัว

นั่นคือของเก่าที่เก็บมาจากถ้ำร้าง ลายเมฆอสนีเสียดสีกับฝ่ามือจนเกิดรอยแดงจาง ๆ

โหมวหย่งหรี่ตาลง รอยแผลเป็นจากกระดูกคิ้วซ้ายลากเฉียงลงมาถึงคาง ขณะนี้เพราะความตึงเครียดจึงเปล่งประกายสีเขียวคล้ำ

“สิบเจ็ดคน