เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 288 ความลับดำมืดที่สั่นคลอนดวงจิตผู้ภักดี
ภายในห้องใต้ดิน เสียงหึ่งที่ระเบิดขึ้นนั้นแหลมคมจนแสบแก้วหู ราวกับฝูงตัวต่อโกรธเกรี้ยวส่งเสียงคำรามอยู่ข้างใบหู
ของเหลวสีน้ำเงินยูทาห์ส่งกลิ่นฉุนรุนแรง ไหลทะลักเข้าสู่โพรงจมูกของโหมวหย่งราวกระแสน้ำเย็นเยียบ ความหนาวเหน็บนั้นกระตุ้นประสาทรับกลิ่นของเขาในทันที
ดวงตาเทียมทองสัมฤทธิ์ของโหมวหย่งสั่นไหวอย่างรุนแรงท่ามกลางแสงสีแดงที่กะพริบ ราวกับดวงจันทร์โลหิตสองดวงกำลังโยกเยกอยู่บนท้องฟ้ายามค่ำคืน เขาสัมผัสได้ถึงแรงสั่นสะเทือนเบา ๆ ที่ส่งมาจากดวงตาเทียมอย่างชัดเจน
กระดุมทองแดงเม็ดที่สามบนเครื่องแบบทหารของหัวหน้าหมู่เฉินดีดหลุดออกด้วยเสียง “ปัง” ดังสนั่น เสียงอันคมชัดสะท้อนก้องไปทั่วห้องใต้ดิน
เผยให้เห็นรอยสักรูปตัว “เบญจมาศ” สีดำอมเขียวที่ด้านหลังลำคอ สีของรอยสักนั้นล้ำลึกราวกับคำสาปที่สลักลงบนผิวหนัง
เมื่อเพ่งมองเข้าไปใกล้ ๆ กลับมีลักษณะเดียวกับรอยประทับใต้กระดูกไหปลาร้าของหลิวผู้ทรยศไม่มีผิดเพี้ยน
“เศษนาฬิกาพกของฉันไปไหนแล้ววะ?” โหมวหย่งคำรามลั่น เสียงของเขาสั่นสะท้อนก้องอยู่ในห้องใต้ดินอันคับแคบ
โซ่ควอนตัมของเขาพุ่งเข้าไปพันธนาการกำแพงอิฐอย่างรวดเร็ว ส่งเสียงเสียดสีดังเอี๊ยดอ๊าด หมอกสีขาวที่พ่นออกมาจากแขนกลไอน้ำเจือด้วยความเย็นเยียบเล็กน้อย ลูบไล้ผ่านพวงแก้มของเขาเบา ๆ