0287

⬢⬢⬢

ตอนที่ 287 เงื่อนงำลแกนกลางสีเลือด

หมอกยามเช้ายังไม่ทันจางหายดั่งแพรบาง ปลายนิ้วที่หยาบกร้านของโหมวหย่งบดขยี้ลงบนมอสสีเขียวชอุ่มและเปียกชื้นตรงขอบบ่ออย่างแรง ปลายนิ้วสัมผัสได้ถึงความนุ่มและลื่นของมอสอย่างชัดเจน

ในเสี้ยววินาทีที่แผนที่จีนเหนือครึ่งแผ่นแนบชิดกับเศษนาฬิกาพก ลวดลายสีแดงเข้มราวกับมีชีวิตขึ้นมา ในอากาศที่อบอวลไปด้วยกลิ่นดินประสิวอันฉุนกึกเมื่อปี 1943 มันร่างภาพด้านข้างอันเลือนรางของเซียวอวิ๋น ลวดลายสีแดงเข้มนั้นส่องประกายแสงเรืองรองท่ามกลางหมอกยามเช้าอันเลือนราง

“คลื่นควอนตัมของคุณชายเซียวชี้ไปที่ห้องใต้ดินของแผนกห้องครัว!” โซ่ตรวนของโหมวหย่งลากไปกับพื้นจนเกิดเสียงประกายไฟดังจี๊ด ๆ ทันใดนั้นแสงสีฟ้าเจิดจ้าก็หักเหพุ่งออกมาจากปากบ่อ เปรียบเสมือนคมมีดที่แทงจนรูม่านตาของเขาหดเกร็งวูบ