0289

⬢⬢⬢

ตอนที่ 289 รอยแยกกาลอวกาศกักขังสองวีรบุรุษ

ฝ่ามือจักรกลของโหมวหย่งฟาดลงบนผนังเหมืองที่ชื้นแฉะและเหนียวหนืดอย่างแรง สัมผัสนั้นราวกับสัมผัสโดนชั้นมอสลื่นไหล ดวงตาเทียมทองสัมฤทธิ์พลันทอประกายสายฟ้าสีน้ำเงินม่วง แสงเจิดจ้าโดดเด่นเป็นพิเศษท่ามกลางอุโมงค์เหมืองสลัว เสียงกระแสไฟฟ้าช็อตดังระงมแหลมแสบแก้วหู

ภายในอุโมงค์เหมืองทั้งหมด ชิ้นส่วนนาฬิกาพกที่เดิมลอยอยู่อย่างสงบเริ่มหมุนตามเข็มนาฬิกา ภายใต้แสงตะเกียงน้ำก๊าดสีเหลืองนวล ทอประกายแสงประหลาดออกมา

เฟืองที่ฝังเศษกระดูกเหล่านั้นเสียดสีกัน ส่งเสียงแหลมคมราวดาบคมกรีดผ่านกระจก พุ่งทะลุแก้วหูของคนตรง ๆ

“จิตสำนึกของคุณชายเซียวแสดงว่า—แกนกลางอยู่ในปล่องระบายอากาศ!” โหมวหย่งเพิ่งะโกดคำนี้ออกมา ด้านหลังก็พลันมีเสียงผ้าพันแผลผ้าฝ้ายของหัวหน้าหมู่เฉินเสียดสีกับเศษถ่านหินดังสวาท เสียงนั้นราวกับมีแมลงตัวเล็ก ๆ นับไม่ถ้วนกำลังไต่ยั้วเยี้ย

ทหารผ่านศึกวัยสี่สียใช้ไหล่กระแทกเขาพุ่งเข้าหา รถรางเหมือง เมื่อทั้งสองกลิ้งเข้าไปในกองถ่านหิน เศษหินที่ถูกกระสุนปืนซัดขึ้นมากรีดเกิดประกายไฟบนโหนกแก้มของโหมวหย่ง ประกายไฟนั้นวับผ่านในความมืดราวดาวตก พร้อมทั้งมีเสียงเศษหินเสียดสีกับโหนกแก้มดังแกร็ก ๆ