0237

⬢⬢⬢

ตอนที่ 237 ฝ่าวงล้อมด้วยปัญญา

ก่อนออกเดินทางเสี่ยวเถาตบไหล่ผู้กองเหลยอย่างมีลับลมคมในแล้วโน้มตัวเข้าไปกระซิบข้างหูเบา ๆ ว่า “ผู้กองการปฏิบัติภารกิจครั้งนี้ไม่แน่ว่าผมอาจจะมีของวิเศษชิ้นหนึ่งที่ช่วยได้ถึงยามคับขันคุณต้องอย่าลืมเชียวนะ”

ตอนนั้นผู้กองเหลยก็ไม่ได้ใส่ใจนักเพียงคิดว่าเสี่ยวเถาคงจะมาเล่นมุกขายปริศนาอีก

“ฆ่า!” ผู้กองเหลยคำรามลั่นเสียงนั้นดังก้องสะท้อนในผืนป่าราวกับเสียงสายฟ้าฟาดพุ่งทะยานออกไปเป็นคนแรก

ชั่วพริบตาเสียงปืนก็ดังสนั่นขึ้นกะทันหันราวกับเมล็ดถั่วคั่วแตกทำลายความเงียบงันของผืนป่ากระสุนกรีดร้องแผดเสียงแหวกอากาศแหลมคมวาดวิถีโค้งแห่งความตายกลางอากาศมองเห็นประกายไฟเหล่านั้นพุ่งผ่านไปด้วยความเร็วด้วยตาเปล่า

เหล่าสมาชิกในทีมพุ่งตามติดไปราวกับพยัคฆ์ลงจากเขาโถมเข้าใส่ศัตรูกิ่งไม้แห้งใต้ฝ่าเท้าถูกเหยียบจนส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าด

ปืนในมือของพวกมันพ่นเปลวไฟลำกล้องปืนที่ร้อนระอุส่งกลิ่นควันดินปืนฉุนกึกโค่นทหารญี่ปุ่นลงไปนอนกองกับพื้นทีละคน