0236

⬢⬢⬢

ตอนที่ 236 การฝ่าวงล้อมหลังแนวข้าศึก

“……เอาไว้ค่อยว่ากันเถอะ พวกเรายังต้องเก็บแรงไว้อีกหน่อย……”ผู้กองเหลยกะพริบตาอย่างมีลับลมคมนัย มุมปากยกโค้งขึ้นเป็นรอยยิ้มที่มีความหมายลึกซึ้ง พูดไม่ทันขาดคำเขาก็โบกมือพรวด “ถอย! พี่น้องทั้งหลาย หนีเถอะ!”

เหล่าพลพรรคหน่วยรบพิเศษต่างเข้าใจกันเป็นอย่างดี แต่ละคนย่อตัวลงแล้วมุดเข้าไปในทางลับที่ล่ามฉินจัดเตรียมไว้ให้ราวกับปลาไหล

ทางเดินต่ำเตี้ยจนแทบจะต้องคลานไปติดกับพื้นดิน ผนังเต็มไปด้วยโขดหินแหลมคม เหล่าสมาชิกจำต้องก้มตัวลงและหลบหลีกก้อนหินที่ยื่นออกมาด้วยความระมัดระวัง

พื้นดินเปียกแฉกและลื่น บางครั้งยังเหยียบโดนซากโครงกระดูกสัตว์ที่ไม่รู้ว่าเป็นชนิดใด ส่งเสียงแตกหักดังกร๊อบ

ในอากาศคละคลุ้งไปด้วยกลิ่นอับของดินเก่าเก็บ ทั้งยังเจือปนด้วยกลิ่นหอมของมูลหนูเล็กน้อย จนสำลักจนตาตั้ง

ผู้กองเหลยเดินนำอยู่หน้าสุด ในมือถือไฟฉายดวงหนึ่ง ลําแสงอันริบหรี่ราวกับต้นกล้าเดี่ยว ๆ โยกเยกไปมาในความมืด ส่องสว่างได้เพียงพื้นที่เล็ก ๆ ตรงหน้าเท่านั้น

เขากำลังเดินไปพร้อมกับเงี่ยหูฟังความเคลื่อนไหวทางด้านหลัง