0186

⬢⬢⬢

ตอนที่ 186 วัสดุประสบภัย

โม่หย่วนซานยองย่อตัวลงบนขั้นบันไดหินสีครามพลางถูปลายนิ้ว แถบผ้าสีครามเข้มรัดเป็นรอยหมึกจาง ๆ บนลายฝ่ามือของเขา

กลิ่นหมึกพิมพ์ไหม้เกรียมลอยมากับสายหมอกยามเช้า เขาเงยหน้าขึ้นมองไปยังศาลบรรพชนทางทิศตะวันออกของหมู่บ้านอย่างกะทันหัน ซึ่งที่นั่นควรจะกองไหสามสิบไหของ “คัมภีร์สามอักษรขับไล่ศัตรู” ที่พิมพ์ขึ้นใหม่

“เหล่าโจว!” เขาพังประตูไม้แกะสลักที่แง้มอยู่ของศาลบรรพชนเข้าไป ถูกควันหนาทึบสำลักจนถอยหลังไปสองก้าว

ไหผักดองที่แตกกระจัดกระจายไหลรินด้วยน้ำสีคราม เศษกระดาษเกลื่อนพื้นราวกับหิมะที่ถูกสุนัขป่ากัดทึ้ง ตัวอักษร “ขับไล่” ที่ชุ่มโชกด้วยน้ำหมึกขดตัวกลายเป็นเครื่องหมายคำถามสีดำเกรียมท่ามกลางเถ้าถ่าน

เสียงกระดิ่งสำริดจากรถเร่ขายสินค้าดังระเบิดขึ้นที่ข้างหูอย่างกะทันหัน

โม่หย่วนซานคว้าไม้ไผ่ที่ไหม้เกรียมครึ่งท่อนวิ่งไล่ตามออกไป มองเห็นเพียงรอยล้อรถสีเขียวเรืองแสงเลื้อยไปมาบนลานตากข้าว สาดประกายไฟฟอสฟอรัสประหลาดเมื่อบดขยี้คำขวัญ “คืนแผ่นดินเรา” ที่เพิ่งติดใหม่