กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 46 ฉันฝันถึงเวยเวย
ฮั่วอวี่เหนียนรีบเบี่ยงตัวไปด้านข้าง หาที่กำบังเพื่อบดบังความต้องการของตนเอง
เขาฝืนยิ้มออกมาบนใบหน้า แต่ดูอย่างไรก็ไม่เป็นธรรมชาติ “เวยเวย เธอเข้ามาทำไมกะทันหันล่ะ?”
ลั่วฉี่เวยรู้สึกเสมอว่าฮั่วอวี่เหนียนดูแปลกไป
แต่ก็บอกไม่ได้ว่าแปลกตรงไหน... เธอจึงรู้ความและไม่ได้ถามเซ้าซี้
“ฉันจะมาหยิบน้ำแข็งเพิ่มน่ะ” ลั่วฉี่เวยกล่าว
เธอเดินตรงไปยังตู้เย็น
ก้อนน้ำแข็งที่อมอยู่ในปากนั้นก้อนเล็กมาก อมได้ไม่กี่คำก็ละลาย ลั่วฉี่เวยจึงต้องการน้ำแข็งเพิ่ม
“น้ำแข็งอยู่ในถาดน้ำแข็งนั่นแหละ”
ตู้เย็นเป็นของที่เพิ่งซื้อมาใหม่ ฮั่วอวี่เหนียนเตือนด้วยความกังวลว่าลั่วฉี่เวยจะไม่รู้ตำแหน่ง