กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 47 ความฝันสีสัน
“หืม?” เหวินเหรินเยว่เอื้อมมือไปแคะหู สีหน้าดูพูดไม่ออกเล็กน้อย “นายพูดใหม่อีกรอบสิ”
“ฉันบอกว่า……”
ฮั่วอวี่เหนียนสูดหายใจเข้าลึก นิ้วเรียวยาวปิดบังแก้มของตัวเองไว้ “ฉัน... ฝันถึงเวยเวย”
“ฝันถึงก็คือฝันถึงสิ ไม่ใช่เรื่องปกติหรอกเหรอ” เหวินเหรินเยว่เบะปาก “เป็นเพราะช่วงนี้เวยเวยอยู่หอ ไม่ได้เจอกันนานเกินไปหรือเปล่า”
“เฮ้อ ฉันเข้าใจนะ นี่เป็นครั้งแรกที่เวยเวยอยู่หอสินะ จู่ ๆ ที่บ้านไม่มีคนอยู่ ก็แค่ไม่ชินเท่านั้นเอง เรื่องแค่นี้เอง”
เหวินเหรินเยว่พึมพำพูดออกมามากมาย
เงยหน้าขึ้นพบว่าฮั่วอวี่เหนียนยังคงปิดหน้าตัวเองอยู่ ดูท่าทางกลัดกลุ้มใจอย่างยิ่ง
นาน ๆ ครั้งถึงจะเห็นเขาเผยท่าทางอ่อนแอเช่นนี้ออกมา
คงเป็นเพราะดื่มสุราเข้าไปบ้าง เลยขี้เกียจจะเสแสร้งอีกต่อไป