กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 45 โรคสัตว์ป่ากำเริบอีกแล้ว
ยืนอยู่ใต้ตึก หลัวฉี่เวยคาดเดาอะไรบางอย่างได้ลาง ๆ แต่ไม่กล้ายืนยัน
นางมองไปยังฮั่วอวี่เหนียน สบเข้ากับดวงตาที่เจือรอยยิ้มของเขา
คง... คงไม่ใช่แบบที่นางคิดหรอกนะ?
หลัวฉี่เวยกะพริบตา เอ่ยถามหยั่งเชิง “พี่คะ พี่ซื้อห้องชุดไว้ที่นี่ชุดหนึ่งหรือคะ?”
มาถึงขั้นนี้แล้ว ฮั่วอวี่เหนียนไม่ได้ปิดบังนางอีก ตอบอย่างเปิดเผยว่า “อืม”
พูดจบก็ยื่นมือไปหาหลัวฉี่เวย “ไปดูบ้านใหม่กัน”
หลัวฉี่เวยวางมือของตนบนมือของฮั่วอวี่เหนียน ถูกเขาจูงไว้อย่างมั่นคง
ตอนนี้ในหัวของหลัวฉี่เวยคิดแต่เรื่องบ้าน การจูงมือกันจึงไม่มีความคิดฟุ้งซ่านชวนหวั่นไหวเหล่านั้นอีกแล้ว
นางเดินตามฝีเท้าของฮั่วอวี่เหนียน ขึ้นลิฟต์แล้วมาถึงหน้าประตูบานหนึ่ง