เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
【คุณปัดกิ่งไม้แห้งที่ขวางทางออกและก้าวข้ามหนามที่ขึ้นรก เพ่งสายตาไปที่ต้นตอของเสียงในแสงจันทร์】
【คุณเห็นหลุมศพเล็กๆ ที่ถูกขุดเปิดออกไม่รู้ว่านานแค่ไหนแล้ว ในนั้น เด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ ที่สวมเศษผ้าที่แทบจะเรียกว่าเสื้อผ้าไม่ได้ กำลังซุกตัวสะอื้นอยู่ใน ‘ท้อง’ ของกองกระดูกสีขาว】
【เด็กหญิงอายุราวสามถึงห้าขวบ เสียงของเธอต่ำและเศร้าสร้อย ราวกับสัตว์ตัวน้อยที่กำลังโศกเศร้ากำลังบ่นและร้องไห้กับคนที่สนิทที่สุด】
【แต่เมื่อสังเกตเห็นฝีเท้าของคุณ ดวงตาสีดำกลมโตที่คลอไปด้วยน้ำของเด็กสาว ราวกับกระดิ่งทองแดง ก็เต็มไปด้วยความระแวดระวังในทันที และเธอส่งเสียงคำรามต่ำๆ ออกมาเป็นชุดๆ อย่างต่อเนื่อง ราวกับเสียงของสัตว์ป่า...】
【คุณตกตะลึงไปชั่วขณะ จำได้อย่างชัดเจนว่าเด็กผู้หญิงตรงหน้าคุณคือใคร – เด็กที่เกิดจากศพ】