ตอนที่ 4 การเดิมพันและของขวัญแห่งฤดูใบไม้ร่วง

ลมหายใจร้อนสีขาวพ่นเบาๆ ที่ข้างหูของเขา

มันทั้งจั๊กจี้และอบอุ่น

ซูมู่ระงับความคิดที่เตลิดเปิดเปิงและถามด้วยรอยยิ้ม

“จริงสิ หลิงเสวี่ย”

“คุณคิดยังไงกับตัวแทนวิชาภาษาอังกฤษ?”

เสียงของซูมู่เบามาก

เบากว่าเสียงกรอบแกรบของยางจักรยานที่บดขยี้ใบไม้ร่วงเสียอีก

แต่ถังหลิงเสวี่ยกลับตกตะลึงไปนานกับคำถามที่กะทันหัน

หลังจากนั้นครู่หนึ่ง

ถังหลิงเสวี่ยก็หัวเราะเบาๆ น้ำเสียงของเธอเจือปนความไม่แยแสเล็กน้อย: “โอ้ เธอก็เป็นคนดีมากนะ”