ตอนที่ 5 เธอคือเด็กสาวผู้มีพรสวรรค์ที่สุดในสายตาเขา

เขาเปิดกล่อง

ข้างในมีผ้าพันคอสีเทาที่ถักทออย่างประณีตวางอยู่

เขาค่อยๆ คลี่มันออก

ใต้ผ้าพันคอมีถุงมือผ้าฝ้ายถักหนึ่งคู่ ปักลายลูกหมูสีชมพู เบี้ยวๆ บูดๆ แทบมองไม่ออกว่าเป็นรูปอะไร

“นี่มัน...”

ใบหน้าที่ขาวราวหิมะของถังหลิงเสวี่ยแดงขึ้นเล็กน้อยขณะที่เธอมองสีหน้าประหลาดใจของซูมู่ ความเขินอายปรากฏบนใบหน้าของเธอซึ่งหาได้ยาก

พร้อมกับเสียง ‘อุ๊ย’ เบาๆ แก้มขาวๆ ของถังหลิงเสวี่ยก็แดงก่ำอย่างเขินอาย

เธอก้มหน้าลง ไม่กล้าสบตาซูมู่ และกระซิบว่า “ฉันจะทำยังไงได้? การเก็บเงินมันยากเกินไปนี่นา!”

“ฉันก็เลยลองใช้ไหมพรมที่แม่เก็บไว้ในลิ้นชัก คิดว่ามันจะง่าย แต่ใครจะไปรู้... ถุงมือคู่นึงมันจะซับซ้อนขนาดนี้ มือของฉัน... อุ๊ย!”

เมื่อรู้ตัวว่าเผลอพูดอะไรออกไป เด็กสาวก็รีบซ่อนปลายนิ้วที่บาดเจ็บไว้ข้างหลัง