122

บทที่ 123 ดัดแปลง? หลอมรวม?

เหวินซีล็อกจิตสำนึกที่ยังหลงเหลืออยู่ของหัวแดนดิไลออน แล้วใช้ [ยางลบ]

ชั่วพริบตาเดียว ความทรงจำมากมายนับไม่ถ้วนหลั่งไหลเข้าสู่สมองราวกับฟิล์มภาพยนตร์ที่กำลังฉาย ความทรงจำสับสนวุ่นวาย

เหวินซีข้ามเรื่องไร้สาระที่ไม่มีประโยชน์พวกกิน ดื่ม ขับถ่าย และเรื่องจิปาถะต่าง ๆ ไปโดยอัตโนมัติ ก่อนจะค่อย ๆ เรียบเรียงเส้นทางชีวิตออกมาได้คร่าว ๆ

มารดาเสียชีวิต บิดาเสียชีวิตตั้งแต่วัยเด็ก ในช่วงวัยเด็ก เธอถูกญาติขายให้ผู้อำนวยการของสถานสงเคราะห์ และเติบโตมาพร้อมเด็กวัยใกล้เคียงกันกลุ่มหนึ่ง

จากนั้น...จากนั้นเธอก็ถูกกลุ่มคนประหลาดที่มองไม่เห็นใบหน้าชัดเจนพาตัวไป และถูกส่งไปยังฐานใต้ดินแห่งหนึ่ง

“เลือกได้หรือยัง? เด็กชุดนี้ทั้งคุณภาพและจำนวนใช้ได้หรือเปล่า?”