123

บทที่ 124 สีม่วงมีเสน่ห์เป็นพิเศษ

ดวงตาของเหวินซีเป็นประกายขึ้นมาทันที

ถ้าปิ้งซังบอกว่าจะให้รางวัล อย่างนั้นมันย่อมไม่ใช่ของที่เอามาหลอกกันเล่นอย่างแน่นอน เธอจึงโยนเรื่องแมลงกวาดล้างทิ้งไว้ข้างหลังชั่วคราว รีบเดินเข้าไปอีกสองก้าว “อาจารย์จะให้อะไรฉันหรือคะ?”

“ของดี”

ปิ้งซังกางฝ่ามือที่ซีดขาวจนน่าขนลุกออก หมอกสีดำไหลทะลักออกมาจากปลายแขนเสื้อ ก่อนจะรวมตัวกลางอากาศเป็นผลึกทรงไม่สม่ำเสมอที่สะท้อนประกายโลหะ ผลึกนั้นดำสนิททั้งก้อน พื้นผิวเต็มไปด้วยรอยแตกร้าวละเอียด และภายในรอยแยกแต่ละเส้นมีแสงสีแดงเข้มไหลเวียนอยู่

“รับไป”

“อ้อ” เหวินซียื่นมือออกไปรับอย่างว่าง่าย “นี่คืออะไรหรือคะ?”

“เกล็ดที่แม่บุญธรรมของฉันลอกทิ้งไว้” ปิ้งซังกล่าว

เกล็ดของแม่บุญธรรม...?