004

บทที่ 4 ออกจากบ้านเพื่อแสวงหาหนทางรอด

ยามค่ำคืน เมืองหวงเฟิงเงียบสงัดและมืดมิด มีเพียงโคมไฟไม่กี่ดวงที่ส่องแสงริบหรี่

จุดที่สว่างที่สุดของทั้งเมืองกลับเป็นบริเวณประตูเมืองหวงเฟิง

บนกำแพงเมือง ทหารยามหลายคนกำลังหาวด้วยความง่วงงุน ทันใดนั้นเองก็ได้ยินเสียงประหลาดดังมาจากในเมือง

“แปะ... แปะ... แปะ...”

เหล่าทหารสะดุ้งตกใจ รีบหันไปมอง

ภายใต้แสงจันทร์อันเลือนรางและแสงไฟจากคบเพลิง พวกเขาเห็นร่างหลากสีจำนวนมากกำลังเดินอย่างรวดเร็วตามถนนมุ่งหน้ามายังประตูเมือง

ตรงกลางของกลุ่มนั้น มีร่างซีดขาวสี่ร่างกำลังหามเกี้ยวอยู่

ดึกดื่นป่านนี้ ยังมีใครคิดจะออกจากเมืองอีกหรือ?

ทหารนายหนึ่งกำลังจะตะโกนถาม แต่จู่ ๆ ปากของเขาก็ถูกปิดเอาไว้