005

บทที่ 5 การเผชิญหน้ากับจิตใจมนุษย์เป็นครั้งแรก

เมื่อจางเฉินกินอาหารเสร็จ ฟ้าก็เริ่มสางแล้ว

“คุ้มกันข้าให้ดี”

จางเฉินกำชับสั้น ๆ จากนั้นก็เอนกายลงบนผ้าห่มหนังสัตว์ คลุมร่างด้วยหนังเสือผืนใหญ่ แล้วหลับสนิทในทันที

เหล่าตุ๊กตากระดาษยังคงยืนอยู่รอบ ๆ ด้วยรอยยิ้มประหลาด จ้องกองไฟอย่างเหม่อลอย ไม่ขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย

มีเพียงเสียงไม้ฟืนแตกดังเปรี๊ยะ ๆ ท่ามกลางความเงียบ

ดวงอาทิตย์ขึ้นทางทิศตะวันออกและลับขอบฟ้าทางทิศตะวันตก

แสงอัสดงย้อมเมฆขาวให้กลายเป็นสีสันงดงามราวภาพวาด

“ใกล้มืดแล้ว หาที่พักก่อนเถอะ พรุ่งนี้ค่อยเดินทางต่อ”

“ข้าจำได้ว่าข้างหน้ามีศาลเจ้าภูเขาอยู่แห่งหนึ่ง คืนนี้ไปพักที่นั่นกัน”