บทที่ 333 บังเอิญเจออาจารย์กั้น

ผมไอค่อกแค่กไปตลอดทาง พาทั้งสองคนมาถึงวัดจี๋เล่อ พอจอดรถเสร็จก็มุ่งหน้าไปยังร้านแห่งนั้นทันที

แต่พวกเราไม่ได้เข้าไปพร้อมกัน ให้หม่าอวิ๋นเฟิงเข้าไปสืบดูความเคลื่อนไหวก่อน

ปรากฏว่าหม่าอวิ๋นเฟิงเข้าไปได้แค่ไม่กี่นาทีก็เดินออกมา บอกพวกเราว่าอาจารย์กั้นไม่อยู่

คนในร้านบอกว่า เมื่อวานตอนอาจารย์กั้นมา จิตใจก็ดูเหม่อลอยไม่ค่อยดีแล้ว วันนี้ยิ่งหนักข้อ หยุดพักอยู่บ้านไปเลย ไม่ได้โผล่มาสักนิด

ได้ยินว่าป่วยเข้าให้แล้ว แถมดูท่าจะหนักเอาเรื่อง

ผมพูดขึ้นว่า "น่าสนใจดีนะ ทำไมจู่ๆ ถึงป่วยได้ล่ะ? หรือว่ารู้ว่าพวกเราจะมาหา เลยปอดแหกขึ้นมา?"