บทที่ 332 ล่องูไม่ออกถ้ำ

เพื่อเลี้ยงต้อนรับศิษย์พี่ใหญ่ ผมจึงพาเขาไปร้านอาหารเก่าแก่แห่งหนึ่ง จัดเต็มอาหารตงเป่ยขนานแท้ชุดใหญ่

ทั้งกัวเปาโร่ว ลาผี มันหวานทอดเคลือบน้ำตาล ปลากะพงเปรี้ยวหวาน ทุกจานอร่อยเด็ดถึงใจ แถมยังมีไอติมทอดอีกต่างหาก!

ศิษย์พี่ใหญ่กินจนปากมันแผล็บ อิ่มหนำสำราญ ก่อนจะเดินเรอเอิ๊กอ๊ากกลับที่พัก

ถึงที่พักก็ทุ่มกว่าแล้ว พอพวกเราจัดตั้งมณฑลพิธีเสร็จ เวลาก็เกือบจะสองทุ่มพอดี

กะดูแล้ว เวลาน่าจะใกล้เข้ามาทุกที

จากนั้นศิษย์พี่ใหญ่ก็เริ่มเขียนยันต์ปึกหนึ่ง แถมยังเขียนยันต์คุ้มครองบ้านไว้อีกสองสามแผ่น บอกว่าจะกางอาคมป้องกันไม่ให้ภูตผีปีศาจย่างกรายเข้ามาได้