บทที่ 321 อาจารย์กั้น

แต่ผมไม่ได้กลัวเขา จึงสบตากลับไปตรงๆ

ทว่าสายตาของชายผู้นั้นแค่แตะโดนผมแผ่วเบาก็เบนหลบ เลื่อนลอยอยู่บนใบหน้าผมครู่หนึ่ง จากนั้นก็คลี่ยิ้มบางๆ แล้วดึงสายตากลับไป

ต่อมา เขาก็เหลือบมองหม่าอวิ๋นเฟิงอีกแวบหนึ่ง

หญิงข้างๆ เอ่ยกับหม่าอวิ๋นเฟิงว่า “พ่อหนุ่ม ยืนดีๆ ให้ท่านอาจารย์ดูหน่อยสิว่าเธอชื่ออะไร คนเราทุกคนตอนคลอดตกฟากมา บนหัวก็มีชื่อติดตัวมาด้วยทั้งนั้นแหละ เพียงแต่คนทั่วไปมองไม่เห็นหรอก ท่านอาจารย์ของพวกเราบำเพ็ญวิชาเทพตาทิพย์ แค่มองเธอแวบเดียวก็ไม่มีอะไรปิดบังได้แล้ว”

ให้ตายสิ อัศจรรย์ขนาดนั้นเชียว?

บนหัวมีชื่อแปะอยู่ด้วย งั้นมีหลอดเลือดด้วยไหมล่ะ มาเล่นเกมกับฉันตรงนี้หรือไง?