บทที่ 320 ผมจะดูดวง

คำว่า ‘หมอดูพเนจร’ หมายถึงหมอดูประเภทที่เดินเร่ร่อนไปตามตรอกซอกซอย คอยทักทายดูดวงไปเรื่อย โดยทั่วไปจะไม่ปักหลักอยู่ที่ใดที่หนึ่งนานๆ

หน้าประตูวัดจี๋เล่อมีพวกตั้งโต๊ะดูดวงอยู่ไม่น้อยจริงๆ แต่ปกติแล้วผมไม่เคยคิดจะชายตามอง

ในเมื่อตอนนี้หม่าอวิ๋นเฟิงเป็นฝ่ายเอ่ยชวน ผมคิดทบทวนอยู่ครู่หนึ่งแล้วก็พยักหน้าตกลง

ทว่าผมยังถามเขาไปว่า ในร้านมีเขาอยู่แค่คนเดียว ถ้าออกไปกับผมแล้วใครจะช่วยเฝ้าร้าน

หม่าอวิ๋นเฟิงกลับใจกว้างมาก ตอบผมว่า "เรื่องแค่นี้เองครับพี่ ร้านโกโรโกโสของผมแทบไม่มีลูกค้าอยู่แล้ว ฝากห้องข้างๆ ช่วยชำเลืองดูให้หน่อยก็พอ อีกอย่างตรงประตูก็มีเบอร์โทรแปะไว้ มีอะไรค่อยรีบกลับมาก็ยังทัน"